الدعاء

● الدعاء / دعا / عربی و فارسی ad-du‘ā’ منشار، علی بن احمد، - 984 قمری menšār, ‘alī ebn-e ahmad (- 1577) کتاب مهمی است که مؤلف آن را در قرن دهم تنظیم نموده و در آن از محقق کرکی با دعای «سلمه الله» یاد می‌کند. او از چند کتاب مفقود شیعه مانند خصایص نطنزی و نزهة العابدین و کتاب دعای حسین بن سعید مطالبی نقل می‌کند که حائز اهمیت است. همچنین او از خود مطالبی در آداب و سنن به فارسی در لابه‌لای نسخه می‌آورد که نشانه تبحر وی در احادیث است. او در اثنای کتاب به مناسبت از پدرش محمد هلال یاد می‌کند که به دست اهل ضلال شهید شده است. عنوان برخی مطالب آن عبارتند از: در خواص حروف منقول از خط مولینا یحیی سلمه الله؛ من کتاب نزهة العابدین؛ مندوبات روز جمعه به نقل از مکارم الاخلاق و نفلیه شهید اول؛ اعمال ماه رمضان، دعای عدیله، توسلات بحضرات ائمه اثنی عشر؛ زیارت امام حسین (ع) دعای افتتاح لفتح الغیب؛ مما وقع لوالدی السعید الشهید قتیل اهل الضلال محمد هلال رحمة الله تعالی [گویا همان محمد الهرملی بن علی بن هلال عاملی که در سال 20 رجب 981 مالک را تحریر نموده است طبقات 236/10]؛ الدعا یزیل لمرض الخنازیر رویناه فی کتاب الدعاء للحسین بن سعید من المجتبى لابن طاوسی العلوی؛ دعای سفر مروی است از خاتم المجتهدین؛ در کتاب امان الاخطار من تصنیف شیخ جعفر طوسی؛ دعای فاضل بزرگوار؛ مناجات منظوم حضرت علی (ع)، در آداب خوردن؛ الخصایل الحمیده هشت صفت مومن به فارسی، در تعریف تعقیب نمازها؛ هذه اسماء امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب فی القرآن، خواص ناد علی، حافظ ابوعبدالله نطنزی محدث آورده در کتاب خصائص، حرز ائمه (ع) مناجات منظوم علی (ع) غیر از مناجات مشهور، دعای ایام هفته، دعای عهد دوازده امام خواجه نصیر، دعای توبه‌نامه.