دستور الطبی

● دستور الطبی / طب / عربی dustūr-uṭ ṭibbī ابن سینا، حسین بن عبدالله، 370؟ - 428 قمری ebn-e sīnā, hoseyn ebn-e ‘abd-ol-lāh (981 - 1038) رساله‌ای است مختصر در تشخیص بیماری‌ها و درمان آنها در شش و یا هفت فصل. مؤلف در آن می‌گوید که پزشک نخست باید بیماری را از روی قیاس بشناسد و از آزمایش هم کمک بگیرد سپس داروی آن را بقیاس و آزمایش دریابد. آنگاه شیخ درمان تب غب را یاد می‌کند. آغاز: بسمله و بعد حمدالله تعالی و الصلوة علی الانبیا و آلهم الطاهرین فاول ما یجب علی الطبیب ان یبدا هو بمعرفة العلة انجام: و ان خالفته ترک و رجع الی التدبیر الاصوب و الله اعلم بالصواب [دنا 1182/4 (16 نسخه)؛ مجمع علمی عراقی 248/3 و 257/3؛ مهدوی، فهرست مصنفات 113؛ فهرستواره منزوی 3453/5 «دستور طبی» از همو]