درویشیه

● درویشیه = درویش نامه = سیر و سلوک / عرفان و تصوف / فارسی darvīšīye = darvīš-nāme = seyr va solūk همدانی، علی بن محمد، 714 - 786 قمری hamadānī, ‘alī ebn-e mohammad (1315 - 1385) نگارش لطیفی است در معرفی صوفیان با صفا. آیه شریفه «یا ایها الناس قد جاء تکم موعظة من ربکم» را عنوان قرار داده و درویشان بی بند و بار را نکوهیده و شهریاران و وزیران را که به دفع این صوفی‌نمایان نپرداخته‌اند ملامت کرده و شرط درویشی را در اتباع شریعت و مخالف هوا و هوس دانسته ... درباره پویندگان حقیقت چنین گفته: «همت راغبان آخرت جستجو و همت طالبان راه رفت و روی «کذ» و همت سالکان شست و شوی». در الذریعة، درویش‌نامه آمده است. به نثر آمیخته به نظم. مباحث چهارگانه معرفت: معرفت خود، معرفت خدا، معرفت دنیا و معرفت آخرت، که در «کیمیای سعادت» غزالی آمده است، در این رساله به اختصار آورده شده است. آغاز: بسمله، الحمدلله حق حمده و الصلاة علی خیر خلقه اما بعد قال الله تعالی یا ایها الناس قد جائتکم موعظة ... و نزل من القرآن ما هو شفاء و رحمة للمومنین حضرت صمدیت عز شانه می‌فرماید که ما ... احکام آیات قرآن مجید را به شفای علتهای مومنان فرستادیم. انجام: و ریاض قلوب طالبان مطالب بارگاه آخرت را به اسرار تجلیات الطاف ربانی مزین گرداناد بیمنه و کرمه انه قریب مجیب و الحمد الله و السلام علی من اتبع الهدی. چاپ: شیراز، 1338ق، سربی؛ به کوشش محمد ریاض، در احوال و آثار و اشعار میر سید علی همدانی با شش رساله وی (پاکستان، مرکز تحقیقات فارسی ایران و پاکستان: بی‌تا) [الذریعة 147/8؛ مجالس المؤمنین 1301؛ احوال میر سید علی همدانی ص 156؛ مشار فارسی 2107/2؛ فهرستواره منزوی 349/7؛ نسخه‌ها 1144/2(12نسخه)؛ دنا 1168/4(25 نسخه)]