الدر المنثور فی تفسیر المأثور

● الدر المنثور فی تفسیر المأثور / تفسیر / عربی ad-durr-ul manṯūr fī tafsīr-il ma’ṯūr سیوطی، عبدالرحمن بن ابی بکر، 849 - 911 قمری soyūtī, ‘abd-or-rahmān ebn-e abī-bakr (1446 - 1506) تفسیری روایی است و آیات را با اخبار و روایاتی که از طریق عامه وارد شده تفسیر نموده است. «الدر المنثور» در تفاسیر اهل تسنن از نظر گردآوری احادیث مربوطه در ذیل آیات کریمه نظیر تفسیر برهان در شیعه است. مؤلف قبل از نگارش این تفسیر کتاب مفصل دیگری تحت عنوان «ترجمان القرآن» تألیف کرد که در تفسیر آیات از احادیث مسند فراوان استفاده کرد که موجب تطویل و برای خوانند ملال‌آور شد بدین جهت «ترجمان» را مختصر و سندها را حذف کرد چنانکه خود می‌گوید: «و کان ما اوردته فيه من الآثار بأسانيد الكتب ... رأيت قصور اكثر الهمم عن تحصيله و رغبتها في الاقتصار على متون الاحاديث دون الاسانيد و تطويله فلخصت منه هذا المختصر». بنابراین «الدر المنثور» کاملاً روایی است و مؤلف پس از ذکر روایت هیچ اظهار نظری در صحت و سقم آن نمی‌کند. چاپ: قاهره، مطبعة الميمنيه، 6ج، 1314ق؛ تهران، مكتبة الاسلامية، 1377ق. [دنا 1103/4؛ ظاهريه علوم القرآن 243؛ الاوقاف العامة بغداد 104/1-106؛ المعجم ص 1079]