خير الكلام في تحقيق وجوب عصمة الامام

● خير الكلام في تحقيق وجوب عصمة الامام / کلام و اعتقادات / عربی xayr-ul kalām fī taḥqīq-i wujūb-i ‘iṣmat-il imām حویزی، خلف بن عبدالمطلب، - 1074 قمری hovayzī, xalaf ebn-e ‘abd-ol-motalleb (- 1664) رساله بسیار مفصل عقلی و نقلی است در موضوعات مختلف اعتقادی و مخصوصاً آنچه راجع به امامت است، در اول بحث‌هایی می‌آورد در توحید و نبوت، پس از آن در امامت چهار رکن را تفصیل می‌دهد: 1. نص بر امام؛ 2. افضلیت امام بر تمام رعیت؛ 3. وجوب عصمت امام؛ 4. معجزات که تصدیق امام را می‌کنند. در قسمت امامت آنچه که راجع به امامان است از حضرت امیرالمؤمنین تا حضرت حجت علیهم السلام به ترتیب ذکر می‌کند.