خیانة الآصفیة

● خیانة الآصفیة / تاریخ ایران / فارسی xīyānat-ol āsefīya حسینی یزدی، حسین بن اسماعیل، ق14 قمری hoseynī yazdī, hoseyn ebn-e esmā‘īl (- 20c) تاریخ تألیف: غره رجب 1318ق در شرف فقرا و نکوهش از مالداران که به ملت تعدی می کنند، و فضیلت امر به معروف و نهی از منکر و اهمیت حفظ کشور از ویرانی و خرابی، و بیان خیانت‌های آصف الدوله و اجحاف‌هایی که به ملت ایران کرده است. این رساله دارای دو «مقدمه» و پنج «فصل» که هر کدام دارای ده «باب» است و یک «خاتمه»: مقدمه اول: در تعریف امانت و عهد؛ مقدمه دوم: در حافظین و خائنین بامانات؛ فصل 1. شرف و فضل فقرا بر عموم اغنیا؛ 2. برتری فقرای اصناف بر اغنیای آنان؛ 3. در اینکه آبادی ممالک بر حفظ اصناف است؛ 4. در اینکه خرابی ملک به‌جهت اهانت به این اصناف است؛ 5. فوائد امر به معروف و نهی از منکر؛ خاتمه: در خیانات فاحشه آصف الدوله شاه سونیه. آغاز: حمد مطلق و مطلق ثنا را واجب الوجودی مستحق است که به قدرت کامله و رحمت شامله ممکنات را از نیستی انجام: امیدوارم اجر محسنین را، ان رحمة الله قریب من المحسنین، حمد لله که از انجام این آمال فارغ شدم ... [دنا 1056/4؛ فهرستواره منزوی 1263/2]