خلق و خالق

● خلق و خالق = خلقت آدم = فضیلت اسماء و صفات / عرفان و تصوف / فارسی xalq va xāleq = xelqat-e ādam = fazīlat-e asmā’ va sefāt نعمة الله ولی، نعمة الله بن عبدالله، 730؟ - 834 قمری ne‘mat-ol-lāh-e valī, ne‘mat-ol-lāh ebn-e ‘abd-ol-lāh (1330 - 1431) به نثر آمیخته به نظم و این جز «حکمت خلق و مخلوقات» اوست. آغاز می‌کند به حدیث خلق آدم علی صورته: جام عالم نما چو پیدا کرد ×× به صفات خودش هویدا کرد. سپس خلیفگی او تعلیم اسماء به وی آنگاه فصل‌هایی بسیار کوتاه و بی‌شمار: فصل ذات با صفتی معینه اسمی است از اسماء فصل کل یوم فی شأن، فصل کل فی فلک یسبحون، فصل اسمان چهارم قلب افلاک است ... . (احمد منزوی) آغاز: الحمد لله الذی خلق السماوات و الارض و مابینهما فی ستة ایام ثم استوی ... قال رسول الله ان الله خلق آدم علی صورته (فهرستواره) [فهرستواره 336/7 با نامهای سه گانه]