شناسنامه کتابشناختی اثر
خلاصة المختصر
xulāṣat-ul muxtaṣar
1
نسخه ثبتشده
قرن 10 هـ.ق
مشاهده فهرست نسخهها
↓
پیوند کوتاه:
/w/26175
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #26175
پدیدآور / مؤلف:
طیبی، حسین بن محمد
تاریخ و سده تألیف:
نامشخص
مأخذ فهرستنویسی:
فنخا، ج 13، ص 966
تا 967
زبان و قالب:
عربی
ردههای موضوعی:
علوم حدیث
معرفی و مشخصات کتابشناختی اثر (در مأخذ فنخا)
وی آن را به درخواست یکی از دوستان از «المختصر فی علم الحدیث» تألیف محمد بن ابراهیم بن سعدالله بن جماعه کنانی شافعی (639-733 هـ.ق.) خلاصه و گزین کرده و در یک «مقدمه» و چهار «فن» ترتیب داده است: المقدمة: فی بیان الاصطلاحات المحتاج اليها، که در آن متن، سند حدیث، خبر، صادق، مظنون، آحاد و ... مورد بحث و تحقیق قرار گرفته است؛ فن 1. اقسام المتن و انواعه، در اقسام متن واژههای صحیح، حسن و ضعیف، و در انواع آن مسند، متصل، مرفوع، مشهور، معنعن، معلق، عزیز، غریب، مسلسل، مقلوب، زیادات، الثقات، اعتبار، متابعة، شاهد، فرد، مصحف، مدرج، غریب الحدیث، مختلف الحدیث، ناسخ و منسوخ، مرسل، موقوف، معلل، شاذ، مضطرب، مقطوع، منقطع، مفصل، منکر و موضوع بررسی شده است؛ فن 2. السند و المتعلق به، دارای یازده نوع: من يقبل روايته، الاسناد العالی، المريد الاسانيد، التدلیس، تباعد وفات الراویین، روآيه الاقران، رواية الآباء عن الابناء، من لم يرو عنه لا واحد، رواية الاكابر عن الاصاغر و العنعنة فی السند؛ فن 3. تحمل الحديث و ما يتبعه دارای شش نوع: اهلية التحمل، طرق تحمل الحدیث، كتابة الحدیث، رواية الحدث، آداب الراوی و آداب المطالب؛ فن 4. اسماء الرجال، دارای بیست و یک نوع.
متن فنخا
● خلاصة المختصر / علوم حدیث / عربی
xulāṣat-ul muxtaṣar
طیبی، حسین بن محمد، - 743؟ قمری
tībī, hoseyn ebn-e mohammad (- 1343)
وی آن را به درخواست یکی از دوستان از «المختصر فی علم الحدیث» تألیف محمد بن ابراهیم بن سعدالله بن جماعه کنانی شافعی (639-733 هـ.ق.) خلاصه و گزین کرده و در یک «مقدمه» و چهار «فن» ترتیب داده است: المقدمة: فی بیان الاصطلاحات المحتاج اليها، که در آن متن، سند حدیث، خبر، صادق، مظنون، آحاد و ... مورد بحث و تحقیق قرار گرفته است؛ فن 1. اقسام المتن و انواعه، در اقسام متن واژههای صحیح، حسن و ضعیف، و در انواع آن مسند، متصل، مرفوع، مشهور، معنعن، معلق، عزیز، غریب، مسلسل، مقلوب، زیادات، الثقات، اعتبار، متابعة، شاهد، فرد، مصحف، مدرج، غریب الحدیث، مختلف الحدیث، ناسخ و منسوخ، مرسل، موقوف، معلل، شاذ، مضطرب، مقطوع، منقطع، مفصل، منکر و موضوع بررسی شده است؛ فن 2. السند و المتعلق به، دارای یازده نوع: من يقبل روايته، الاسناد العالی، المريد الاسانيد، التدلیس، تباعد وفات الراویین، روآيه الاقران، رواية الآباء عن الابناء، من لم يرو عنه لا واحد، رواية الاكابر عن الاصاغر و العنعنة فی السند؛ فن 3. تحمل الحديث و ما يتبعه دارای شش نوع: اهلية التحمل، طرق تحمل الحدیث، كتابة الحدیث، رواية الحدث، آداب الراوی و آداب المطالب؛ فن 4. اسماء الرجال، دارای بیست و یک نوع.
نسخههای خطی این اثر
1 نسخه| ردیف | کتابخانه و مرکز نگهداری | شماره نسخه | کاتب | تاریخ کتابت | نوع خط | برگ | مشاهده |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1 |
رضوی
مشهد
|
16800 | بیکاتب | سلخ رجب 951ق | نسخ | 29 | شناسنامه ← |