خلاصة التجويد

● خلاصة التجويد / تجوید / فارسی xolāsat-ot tajvīd ؟ واعظ قزوینی، محمد شفیع بن محمد رفیع، ق11 قمری vā‘ez-e qazvīnī, mohammad šafī‘ ebn-e mohammad rafī‘ (- 17c) اهداء به: شاه عباس دوم صفوی (-1078ق) ارجوزه ای است در تجوید که وی در ابتدا به توحید پروردگار، نعت خاتم انبیاء، علی مرتضی، حضرت صاحب الامر و پادشاه صفوی پرداخته، آن گاه سبب نظم کتاب را به صورت شعر نوشته، سپس وارد مباحث تجویدی چون بسمله، استعاذه، مخارج حروف و صفات آن، منع از لحن در قرآن، لحن در حروف هجا و غیر ذلک شده است.