الخطب فی الجمعات و الاعیاد و مواطن اخرى

● الخطب فی الجمعات و الاعیاد و مواطن اخرى / متفرقه / عربی al-xuṭab fī-l juma‘āt wa-l a‘yād wa mawāṭin-in uxrā فیض کاشانی، محمد بن شاه مرتضی، 1006 - 1091 قمری feyz-e kāšānī, mohammad ebn-e šāh morteza (1598 - 1680) تاریخ تألیف: 1067ق مؤلف صد و یازده خطبه شامل: صد و دو خطبه برای پنجاه و یک نماز جمعه در هر سال؛ دو خطبه برای نماز عید فطر؛ دو خطبه برای نماز عید قربان؛ دو خطبه برای نماز استسقاء؛ چهار خطبه برای نکاح که جهت خطبا بدون تکرار جمع کرده است. در الذریعه (185/17) این کتاب را از تألیفات فیض دانسته و سال تألیف آن را 1067 ذکر کرده است و در نسخه مدرسه نمازی در خطبه اول کتاب نام فیض آمده لکن در صفحه اول آن نوشته شده «کتاب الخطب ... التقطها و جمعها محمد بن محمد المحسن بن مرتضى المدعو بعلم الهدى من تألیفات والده من مواضع شتى بتصرفات يرتضيها اولى البصيرة و النهى ...». به احتمال قوی علم الهدی به دستور پدرش آن را از تألیفات وی جمع‌آوری کرده و بعداً پدرش به آن مقدمه نوشته است. فیض در فهرست نخست خود بر آثارش که در 1067ق نگاشته از این اثر به عنوان یکی از آخرین آثارش تا آن سال یاد کرده است. البته خود علم الهدی نیز اثری مشابه دارد که این اثر را نباید با این کتاب خلط کرد. آغاز: دیباچه: بسمله - الحمد لله الذی جعل الخطب عظة لقلوب الصالحين و يقظة لنفوس ... اما بعد فيقول محمد بن مرتضى المدعو بمحسن عفى عنه هذه مائه خطبة و نيف جمعتها لاحدى و خمسین جمعة و عيدين ... خطبه اول: بسمله - الحمد لله الولى الحميد الحكيم المجيد الفعال لما يريد، علام الغيوب [الذریعه 158/7؛ مكتبة اميرالمؤمنين 454/2؛ دنا 901/4]