احاطه الفاظ کلی بر الفاظ جزوی

● احاطه الفاظ کلی بر الفاظ جزوی / فلسفه - فارسی ehāte-ye alfāz-e kollī bar alfāz-e jozvī بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - 667 ؟ قمری bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn ( - 1269) بابا افضل در این رساله می‌گوید علم به جزئی خارجی تصور و یا تصدیق است به حقیقت کلی موجود در ضمن آن جزئی و خود نیز کلی است و برای اثبات صدق این گفتار از نامه‌نویسی مثال می‌آورد. در مصنفات بابا افضل این گفتار به‌صورت دو گفتار جدا چاپ شده و دو سطر اول (مدعی) با عنوان «شخص فردی و حقیقت کلی» (در ص 631) و بقیه گفتار (که تمثیل و استدلال است بر کلیت وجود و ذهنی) در ص 639 با عنوان «احاطه الفاظ کلی بر الفاظ جزوی». در نسخه شماره 428 دانشگاه نیز چنین است ولی خود پیداست که هیچ از این دو عنوان صحیح و کامل نیست و هیچ یک از این دو فقره از یکدیگر جدا نیست. آغاز: چون خواهی که نامه‌نویسی درست شد که نامه نوشتن در تو متصور است، و آنچه در تو متصور است نامه نوشتن کلی است. انجام: و اگر نه آنستی که در وقت عمل نوشتن گماشته ای بر هر آلتی از آلات بودی الفاظ و رقوم غلط شدی. چاپ: در مصنفات افضل الدین محمد مرقی کاشانی، به تصحیح مجتبی مینوی و یحیی مهدوی (تهران، خوارزمی: 1366 (چاپ دوم)) (ص 639-640) [دانشگاه تهران 331/3 ش 17 که با ش 11 مصنفات یکی دانسته شده؛ ش 15 مصنفات؛ منزوی 731؛ فهرستواره منزوی 65/6]