نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

خسرو و برجیس (جوانی و جانفشانی)

عنوان پیراسته: خسرو و برجیس
xosrow va berjīs (javānī va jānfešānī)
2 نسخه ثبت‌شده قرن 14 هـ.ق
دارای نسخه اصل (دستخط مؤلف)
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/25624
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #25624
پدیدآور / مؤلف: فروغی، ابوالحسن
تاریخ و سده تألیف: نامشخص
مأخذ فهرست‌نویسی: فنخا، ج 13، ص 667 تا 668
زبان و قالب: فارسی
رده‌های موضوعی: ادبیات

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

صفحه عنوان رساله نوشته شده: «هو المعین. تئاتر منظوم موسوم به داستان خسرو و برجیس یا جوانی و جانفشانی، تراژدی در پنج پرده. سنه 1336». در دیباچه می‌نویسد: «مقصودی که بیان آن از همه کمتر در نظر بود معرفی این داستان یا تئاتر منظوم است که آن را داستان خسرو و برجیس یا جوانی و جانفشانی نام نهاده‌ام و همچنین است توضیح قصد و منظور اخلاقی گوینده چه این هر دو به خوبی از اصل حکایت به دست می‌آید. اما علت نظم این تئاتر یا تراژدی بعد از داستان شیدوش و ناهید آن که به سبک معمول اروپائیان تراژدی باید تا آخر کم یا بیش شامل امور دردناک باشد و تئاتر شیدوش و ناهید چون کاملاً به خوشی و شعف ختم شده درست به تعریف تراژدی درنمی‌آید. پس خواستم در نظم این داستان نمونه بالنسبه کاملی از تراژدی به دست داده باشم هر چند شخصاً به اقتضای طبع شرق زمینی به قول یکی از دوستان حسن خاتمه را بیش از حزن خاتمه می‌پسندم». و پس از آن توضیحی درباره سرودن آن به بحر تقارب در برج جدی سال 1336. نمایش‌نامه در یک «مقدمه» و 5 «پرده» است.

متن فنخا

● خسرو و برجیس (جوانی و جانفشانی) / ادبیات / فارسی xosrow va berjīs (javānī va jānfešānī) فروغی، ابوالحسن، 1263 - 1338 شمسی forūqī, ab-ol-hasan (1884 - 1959) صفحه عنوان رساله نوشته شده: «هو المعین. تئاتر منظوم موسوم به داستان خسرو و برجیس یا جوانی و جانفشانی، تراژدی در پنج پرده. سنه 1336». در دیباچه می‌نویسد: «مقصودی که بیان آن از همه کمتر در نظر بود معرفی این داستان یا تئاتر منظوم است که آن را داستان خسرو و برجیس یا جوانی و جانفشانی نام نهاده‌ام و همچنین است توضیح قصد و منظور اخلاقی گوینده چه این هر دو به خوبی از اصل حکایت به دست می‌آید. اما علت نظم این تئاتر یا تراژدی بعد از داستان شیدوش و ناهید آن که به سبک معمول اروپائیان تراژدی باید تا آخر کم یا بیش شامل امور دردناک باشد و تئاتر شیدوش و ناهید چون کاملاً به خوشی و شعف ختم شده درست به تعریف تراژدی درنمی‌آید. پس خواستم در نظم این داستان نمونه بالنسبه کاملی از تراژدی به دست داده باشم هر چند شخصاً به اقتضای طبع شرق زمینی به قول یکی از دوستان حسن خاتمه را بیش از حزن خاتمه می‌پسندم». و پس از آن توضیحی درباره سرودن آن به بحر تقارب در برج جدی سال 1336. نمایش‌نامه در یک «مقدمه» و 5 «پرده» است.

نسخه‌های خطی این اثر

2 نسخه
ردیف کتابخانه و مرکز نگهداری شماره نسخه کاتب تاریخ کتابت نوع خط برگ مشاهده
1
دانشگاه
تهران
10869/2 فروغی، ابوالحسن (مؤلف) 1336ق نستعلیق 47 شناسنامه ←
2
دانشگاه
تهران
10876/1 بی‌کاتب بی‌تاریخ نستعلیق 91 شناسنامه ←