خاتمه روضة الصفا

● خاتمه روضة الصفا = عجایب و غرائب ربع مسکون / جغرافیا / فارسی xāteme-ye rowzat-os safā = ‘ajāyeb va qarā’eb-e rob‘-e maskūn خواند میر، غیاث الدین بن همام الدین، 880-942قمری xānd mīr, qīyās-od-dīn ebn-e hammām-od-dīn (1476 - 1536) متن از میرخواند، خاتمه از نوه دختری او یا خواهرزاده‌اش خواندمیر نگارنده «حبیب السیر». در آن آمده اکنون که سنه تسمأة هجری است یک محله از محلات خوارزم باقی است. کتاب، در آغاز دارای هفت عنوان «صفت» است، سپس به ذکر عجایب و غرایب، بحار، انهار، عیون و آبار، جزایر، جبال و فوائد آن، براری و قفار، ارباع الارض، اقالیم سبعه، بیان ابوعلی سینا، بعضی مواضع که خارج از اقالیم است و بنای دارالسلطنه هرات و ما یتعلق بها پرداخته. ظاهراً در زمان امیر تیمور گورکان نوشته شده است. هنگامی که امیرخواند در سال 903ق درگذشت، میرخواند کار نیای خود را ادامه داد. ظن غالب آن است که فقط قسمت کوتاه دیباچه ظاهراً نگاشته امیر خواند است و باقی بخش کتاب به قلم خواند میر می‌باشد که آن را از کتاب حبیب السیر نقل کرده و بر جلد هفتم روضة الصفا افزوده است. این کتاب به نام تکملة الصفا نیز شهرت دارد. آغاز 1: خاتمه دربدایع صنایع ملک صانع وآنچه نگاشته کلک قدرت اوست بی مانع ومنازع بر رای ارباب خیرت بصیرت پوشیده نماند که بعضی از علمای تاریخ چنان گفته اند که ... آغاز2: بر رای ارباب خبرت و اصحات بصیرت پوشیده نماند که بعضی علمای تاریخ چنین گفته اند که حضرت باری انجام: به مقتضای کما تموتون تحشرون او را با صدیقین محشور گردان پادشاها پروردگارا بارها گفته ام وباردیگر می‌گویم: در آن ساعت که مامائیم وهویی ×× زبخشایش فرومگذار مویی / تمت بالخیر تمت [دنا 833/4 (26 نسخه)؛ فهرستواره منزوی 214/1؛ مشترک پاکستان 12/10؛ نسخه‌های منزوی 3964/6؛ الذریعة ج 6-93، تاریخ ادبیات در ایران 545/4؛ تاریخ نظم و نثر در ایران 239/1؛ الذریعه 413/4]