حی بن يقظان (منظوم)

● حی بن يقظان (منظوم) / فلسفه، شعر، داستان / عربی ḥayy ibn-i yaqzān (manẓūm) ابن هباریه، محمد بن محمد، 414 - 509 قمری ebn-o habbārīyya, mohammad ebn-e mohammad (1024 - 1116) وابسته به: شرح قصة حی بن يقظان = الرسالة المرموزة؛ ابن سینا، حسین بن عبدالله (370-428) ابن هباریة محمد عباسی زاده آذربایجان و نشأت یافته در بغداد و اصفهان است که در کرمان درگذشت، او شاعری عارف بود و چون معتقدات مبتنی بر توحید عددی و دارندگان آن اعتقاد، حتی وزیر و خلیفه را به مسخره می‌گرفت، از این رو نوسنیانی چون عماد کاتب در خریدة القصر او را به هجا بودن شهرت دادند. او داستان حی بن یقظان را به شعر عربی سروده است. آغاز: حی بن يقظان ما حی بن يقظانا ×× سبحان موجود ذاک الشيخ سبحانا / شیخ من البلد القدسی منشأه ×× سری الینا فحیا و احیانا ... [دنا 827/4]