حل العقال

● حل العقال = الفرج بعد الشدة / ادبیات / عربی ḥall-ul ‘iqāl = al-faraj ba‘d-aš šidda ابن قضیب البان، عبدالله بن محمد، - 1096 قمری ebn-o qazīb-el-bān, ‘abd-ol-lāh ebn-e mohammad ( - 1685) کتابی در حکم و امثال و اخبار که مؤلف در ضمن آن قصاید و قطعه‌های نثری بلیغی را که از قصاید مختلف جمع کرده، آورده است، دارای چهار «باب»: 1. فيما ورد فی الکتاب و السنة من ذكر الفرج و الشدة؛ 2. فيما جاء فی ذلک من الأمثال و الحكم؛ 3. فيما روى من الأخبار و القصص؛ 4. فيما يناسب ذلک من الأشعار الرائعة. آغاز: الحمدلله جالى ظلم الشدائد بانوار الفرج و مونس القلوب المکتبية من وحشة الضيق ... و بعد فيقول العبد الخايض ... انجام: اصبر لدهر نال منک ×× فهکذا مضت الدهور فرح و حزن مرة ×× لا الحزن دام و لاالسرور چاپ: مصر، المطبوعات الوهبية، 117ص، 1318ق [دنا 760/4 (3 نسخه)؛ بروکلمان 277/2 و ذیل 387/2؛ معجم المطبوعات 215؛ سرکیس 215/1؛ ذیل کشف الظنون 417/3؛ قاهره فؤاد سید 283/1]