حل شبهة جذر الاصم (الثالث)

● حل شبهة جذر الاصم (الثالث) = حل شبهة ابن كمونة (الثالث) = الفائدة الثالثة من الدوانی فی جذر الاصم = نامه سوم به صدرالدین دشتکی در موضوع جذر اصم / منطق، فلسفه / عربی ḥall-u šubhat-i jaḏr-il aṣam (aṯ-ṯāliṯ) دوانی، محمد بن اسعد، 830 - 908 ؟ قمری davvānī, mohammad ebn-e as‘ad (1427 - 1503) وابسته به: حل شبهة جذر الاصم (الثانی) = حل شبهة ابن كمونة (الثانی) = الفائدة الثانية من الامير صدرالدین فی جذر الاصم = نامه دوم به دوانی در موضوع جذر اصم؛ دشتکی شیرازی، میر صدرالدین محمد (828-903)؛ حل شبهة جذر الاصم (الاولی) = حل شبهة ابن كمونة (الاولی) = الفائدة الاولى من الدوانی فی جذر الاصم = نامه اول به صدرالدین دشتکی در موضوع جذر اصم؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908) جلال الدین دوانی و صدرالدین دشتکی مناظراتی با یکدیگر در باب شبهه جذر اصم دارند که در مجموع پنج یادداشت، فائده یا نامه را تشکیل می‌دهد؛ سه یادداشت از دوانی و دو یادداشت از صدرالدین دشتکی. رساله حاضر سومین نامه دوانی و در واقع آخرین فائده از این سلسله فوائد است. این رساله با عبارت «قوله» آغاز می‌شود و سپس عبارات ابتدایی یادداشت دوم دشتکی را، که در آن یادداشت پس از «اقول» بیان شده‌اند، ذکر می‌کند و در ادامه با عبارت «اقول» به پاسخگویی به آن می‌پردازد. عموماً تصور بر این است که مجموع یادداشت‌های رد و بدل شده میان دوانی و دشتکی چهار یادداشت بیشتر نیست و به یادداشت دوم دشتکی ختم می‌شود (برای مثال قراملکی و ناجی اصفهانی در انتشار این یادداشت‌ها به چهار یادداشت نخست بسنده کرده‌اند و ذکری از این یادداشت پنجم به میان نیاورده‌اند). اما رساله حاضر نشان می‌دهد که پس از یادداشت دوم دشتکی، دوانی یادداشت دیگری در پاسخ به آن نگاشته است. آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم قوله ان اراد بجعله اشاره الى قوله فيرد عليه جميع ما اورده اقول ذلك صريح اللفظ و لا يرجع الى تقريره اصلاً انجام: ثم بعد هذا كله اذا كان الموضوع لفظ کلامی و لفظ کلامی موجود فكيف يكون كذبه لانتفاء الموضوع و ذلك ظاهر لا ستره و السلام على من اتبع الهدى [تم الرسائل المکتوب فی مغالطه كل كلامی كاذب و صلى الله على محمد و آله الطاهرين] [دوازده رساله در پارادکس دروغگو (احد فرامرز قراملکی)؛ دنا 756/4]