احادیث الاربعین المحفوظة على المتحققین من المتصوفة و العارفین

● احادیث الاربعین المحفوظة على المتحققین من المتصوفة و العارفین / حدیث / عربی aḥādīt-ul arba‘īn-al maḥfūẓa ‘ala-l mutiḥaqqiqīn min-al mutiṣawwifa wa-l ‘ārifīn اصفهانی، معمر بن احمد، - 418؟ قمری esfahānī, ma‘mar-e-bn-e ahmad ( - 1028) در این رساله اخلاق و آداب صوفیه را بر اساس 40 حدیث نبوی توضیح داده است. 40 حدیث کتاب می‌باید در 40 باب مدون شده باشد اما در نسخه حاضر فقط 38 باب نوشت شده که با توجه به پایان نسخه می‌توان حدس زد مؤلف بیش از این مقدار را ننوشته است. ابواب موجود: 1. باب الدعوة الى عبادة الله سبحانه لمعرفة توحید الله باقامة فرایض الله؛ 2. باب حق الربوبیة و وجوب حق العبودیة؛ 3. باب الاستقامة فی التوحید بحرمة شاهد التفرید؛ 4. باب اخلاص العباد حق التوحید و صفاء الاشارة الى عین التفرید؛ 5. باب وجوب رؤیة حق الله عزوجل بالاقتداء بسنة رسول الله صلى الله علیه و سلم؛ 6. باب حفظ الحق یشاهد التوحید و التعرف الیه فی حال التمهید؛ 7. باب کمال العقل بحسن المعرفة و الفعل؛ 8. باب معرفة الاحوال بالحق برؤية المنزلة من الحق؛ 9. باب القيام بشاهد العدل و التعلق بحقايق الفضل؛ 10. باب الفقر و الافتقار بالصبر و الاختيار؛ 11. باب القصد بالتوبة و القيام بالقلب فی التوبة؛ 12. باب التورع للصفا و القيام بحق الوفاء؛ 13. باب المحاسبة لطلب خفى المراقبة؛ 14. باب الزهد بالعقد و ترك الكل بالوجد؛ 15. باب مجاهدة النفس و معرفة ضمير الحس؛ 16. باب العزم التصديق و القوة التحقيق؛ 17. باب الجود و البذل و النظر النافذ و كمال العقل؛ 18. باب حسن الخلق مع جميع البرية و الخلق؛ 19. باب الاخاء و المؤالفة و ترك الهجر و المخالفة؛ 20. باب الحب فى الله و البغض فى الله؛ 21. باب الرفق بالخلق لكمال الدين و الخلق؛ 22. باب الهدى و السمت و حسن السير و الوقت؛ 23. باب الجلوس فی المساجد و حفظ السر و الموارد؛ 24. باب لباس المرقوع و الخلق و الرضا بالكسر و الفلق؛ 25. باب الغربه فى حال وجود القربة؛ 26. باب الخفة من الدنيا و التجريد للعقبى؛ 27. باب القلب الخفيف و الفؤاد العريف؛ 28. باب القلب المخموم و السر المكتوم؛ 29. باب حقيقة التصوف و التشمر بالتجريد الى التعريف؛ 30. باب المماسكة بالعقود و المشابكة بالوجود؛ 31. باب ترك المسئلة و الاختيار و توقع الواقع بالانتظار؛ 32. باب الشغل بالله عزوجل عن سؤال الله عزوجل؛ 33. باب المحبة و الوجود و الحقيقة و الورود؛ 34. باب المشاهدة و خفى المراقبة؛ 35. باب خسر الآنية لشواهد الوحدانية؛ 36. باب حقيقة الفراسة و القيام بالحراسة؛ 37. باب علوم الاشارة و الدندنة برسوم العبارة؛ 38. باب تجريد التوحيد و تمحيص الفريد. خواجه عبدالله انصاری در طبقات الصوفیه (تحقیق عبدالحی حبیبی، ص 536) از این رساله با نام «اربعین صوفیان» یاد کرده است. چاپ: به کوشش محمد تقی دانش پژوه، مقالات و بررسیها، ش 52/51 (1370): 247-299. [دانشگاه تهران 300/20؛ فیلم‌های دانشگاه تهران ج 1، ص 741-742 و نشریه نسخه های خطی، ج 5، ص 219-221؛ اخباری از چند نسخه خطی در شیراز، ایرج افشار، یغما، س 18، ش 5، 1344ش، ص 251-254؛ کشف نسخه خطی مهمی در تصوف، فریتس مایر، Oriens، 1967م، ج 20 ص 60-106]