الحریریة

● الحریریة / فقه / عربی al-ḥarīrīya شیخ بهائی، محمد بن حسین، 953 - 1030 قمری šeyx-e bahā’ī, mohammad ebn-e hoseyn (1547 - 1621) رساله‌ای است کوتاه در حکم فقهی لباس حریر، مؤلف با ارائه نظریات فقهی فقیهان شیعه، چون علامه حلی، شیخ مفید و شیخ صدوق به بیان موضوع پرداخته است. آغاز: بسمله. مسئلة اختلف الاصحاب فی صحة الصلوة فیما لا يتم فيه وحده من الحرير المحض كالتكه و القلنسوة و امثالهما. فالعلامة فی المختلف على المنع ... و الشیخ و ابن ادریس و باقی الاصحاب على الجواز. انجام: و هذا مما لا ینكره من شم رائحة الانصاف. و الله اعلم بحقیقة الحال. چاپ: در حاشیه درر الفوائد آخوند خراسانی، چاپ سنگی، 1318ق؛ طهران، سنگی، 1315ق، وزیری (کلمات المحققین، ج2، صص107-108)؛ [تهران]، سنگی، 1319، وزیری، 5ص(صص318-322) [الذریعه 12/15؛ مقدمه‌ای بر فقه شیعه 226]