الحديقة الوردية فی السوانح المعراجية

● الحديقة الوردية فی السوانح المعراجية = الوردية فی تحقيق سوانح المعراجية / کلام و اعتقادات، عرفان و تصوف، شرح حدیث / عربی al-ḥadīqat-ul wardīyya fī-s sawāniḥ-il mi‘rājīyya = al-wardīyya fī taḥqīq-i sawāniḥ-il mi‘rājīyya قاضی سعید قمی، محمد سعید بن محمد مفید، 1049 - 1103 ؟ قمری qāzī sa‘īd-e qomī, mohammad sa‘īd ebn-e mohammad mofīd (1640 - 1692) تاریخ تألیف: 19 جمادی الثانی 1099ق؛ محل تألیف: سپاهان قاضی سعید می‌گوید: بین اکثر ارباب تحقیق و عرفان فهم این مروی از ائمه مشکل افتاده چه خبر می‌گفت: «ان تكون الورد الاحمر كان من عرق صاحب المعراج فی تلك الليله و ان تكون الاصفر منه انما حدث من عرق براق». قاضی سعید می‌گوید برای رفع این مشکل این رساله را در سه «حدیقه» پرداختم: 1. الاشاره الى لمعة من وميض ادوار المعراج حسب ما اقتبست من انوار هذا السراج؛ 2. بیان سر تكون الورد من العرقین؛ 3. ذکر حدوث الحمرة عرق رسول الله و الصفره من عرق البراق. معراج در آن تأویل فلسفی و عرفانی می‌شود و در پایان آن سفارش می‌کند که راز را به نادانان نگویند. او این رساله را در گشودن این مشکل نوشته که چرا در علل الشرایع صدوق آمده که گل سرخ از خوی پیامبر در شب معراج و گل زرد از خوی براق که از چهارپایان بهشت است آفریده شده است با این که این دو پیش از معراج بوده‌اند. قمی می‌گوید که پیش از من کسی بدین اشکال پاسخ نگفت. او از راه عرفان آن را حل می‌کند. در آغاز دارد که معراج پیامبر هم جسمانی و هم نفسانی و هم عقلانی بوده است. آغاز: الحمدلله الذى تعرج الملائكة و الروح اليه فی یوم كان مقداره خمسین الف سنة و الصلوة على شجرة النبوة التى اصلها ثابت و فرعها فی السماء السابعة ... انجام: فان فی انشاء اسرار الخلیل خروجا عن السبیل و اعتراضاً لسخط الله و غضبه و عناداً لأنبیائه و أولیائه، فالله خیر حافظاً و هو أرحم الراحمین. [مقدمه کلید بهشت چ 1355ق؛ الذریعة 391/6 و 65/25؛ طبقات اعلام الشیعة 309/6]