حجة البالغة ناصری

● حجة البالغة ناصری / کلام و اعتقادات / فارسی hojjat-ol bāleqa-ye nāserī ندیم خلخالی، عبدالرحیم بن محمد رضا، ق13 قمری nadīm-e xalxālī, ‘abd-or-rahīm ebn-e mohammad rezā (- 19c) اهداء به: ناصرالدین شاه تاریخ تألیف: 1280ق کتاب بسیار مفصلی است در مناقب اهل بیت و امامت ائمه اطهار در سه جلد که هر جلد نام خاصی دارد: 1. البینة الملزمة؛ 2. الادلة القاطعة؛ 3. البراهین العرشیه. مؤلف پس از سالها اقامت در روم و ایران و گفتگو و مناظره‌های متعدد با سران مخالفین اقدام به تألیف کتاب حاضر نمود و با استفاده از منابع وکتب اهل سنت حقانیت امامت علی (ع) و اولاد اطهارش را ثابت می‌نماید. چند تن از شعرای مشهور در توصیف این کتاب و مؤلف آن اشعاری سروده‌اند که در لابه‌لای نسخه آمده است از جمله بیدل کرمانشاهی متخلص به حسان در ختم جلد اول شعری گفته است و نیز میرزا سید حسین تفرشی متخلص به مشعوف در تعریف و تاریخ جلد سوم کتاب شعری سروده است و در خاتمه چند قصیده از مؤلف آمده است از جمله: قصیده آذریه، قصیده فراریه و چند قصیده غدیریه و نیز قصیده‌ای در تولد امام علی (ع) و اشعاری در مدح آن حضرت و ابیاتی از مثنویات مؤلف در حدیث وفات سلمان. تخلص شعری مؤلف «ندیم صابر» بوده است. این کتاب در زمان ناصرالدین شاه قاجار تألیف و به وی تقدیم شده لذا موسوم به «حجة البالغة ناصری» گشته است. کتاب شامل مقدمه و سه باب است: مقدمه در کثرت و وسعت فضلیت و منقبت امام علی (ع)؛ باب 1. در جلد اول شامل هزار حدیث از طریق عامه؛ باب 2. در جلد دوم مشتمل بر هزار حدیث از طرق خاصه؛ باب 3. در جلد سوم در تفسیر آیات باهرات در شأن علی مرتضی و آل اطهار اوست. فهرست‌های مختلفی برای کتاب قرارداد شده و در اول و میان نسخه این فهارس درج شده از جمله فهرست منابع کتاب که دقیقاً مشخص نموده احادیث نموده احادیث کتاب را با شماره آن که از چه کتابی اخذ نموده است و در آغاز جلد سوم فهرست آیات شریفه‌ای که تفسیر آن در جلد مذکور آمده را، آورده است. [معجم مؤلفی الشیعة ص 158]