اجوبة المسائل الحکمیة

● اجوبة المسائل الحکمیة / فلسفه / عربی ajwibat-ul masā'il-il ḥikmīyya صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979 - 1050 قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641) رساله‌ای متوسط در پاسخ تعدادی از سؤالات حکمی است که از وی پرسیده شده و نام پرسش‌کننده نیامده است. عنوان پرسش اول این است: «قوله: موجودة المهیات الممكنة اما بافادة نفس المهیات من غیر ان یفید الوجود كما هو المشهور عن الاشراقیین و اما ... اقول المذاهب فیها ...» ملاصدرا در این رساله از خودش یاد نکرده و فقط یک جا به کتاب دیگرش «الاسفار الاربعة»، بنابراین رساله قطعاً از ملاصدرا است. این رساله در نسخه ملک با تردید از ملاصدرا دانسته شده و به همین دلیل در کتاب‌شناسی جامع ملاصدرا هم آن را جزو آثار منسوب ملاصدرا ذکر کرده‌اند. آغاز: قد تشرفنا بمیامن تسلیمات افضل اولی القرابة العقلية و ابتهجنا لشرايف تحیات اکرم ذوى النسبة القلبية مد الله تعالى فی عمره وزاد فی الخيرات و اقتباس الانوار الملكوتية لديه ... و اما المسایل الجليلة العويصة التى طلب الكشف عن اعضالها و ابتغى فك العقيدة عن وجه اشکالها فهى لعمرى فى الاشكال مما يوجب الاعياء على الحكماء اولى الفضايل و الافضال و فى الصعوبة مما يشوش خواطر الاذكياء ... قوله موجودية المهيات الممكنة اما بكذا و اما بكذا. اقول المذاهب ليست منحصرة فيما ذكر و اورده بل ههنا عدة آراء فى موجودية المهيات لم يتعرض لها. فمنها ما ذهب اليه بعض الاعلام من السادة العظام و هو ان موجودية كل شىء اتحاده مع مفهوم الوجود البديهى انجام: بتفاصيل مبادی الآثر العجيبة الفلكية و غرائب باثراتها باللم ما لم يرتق من هذه الهادية المظلمة الى ما فوقها و ذلك فضل الله يوتيه من يشاء