آداب درونی (رساله)

● آداب درونی (رساله) / عرفان و تصوف / فارسی ādāb-e darūnī (r.) ابوالحسن خرقانی، علی بن احمد، 352 - 425 ق ab-ol-hasan-e xaraqānī, ‘alī ebn-e ahmad (963-1033) در دیباچه به ابوالحسن خرقانی نسبت داده اما از تالیفات متاخران و از خاکساریان می‌نماید و مؤلف آن در باب 9 از نجم الدین کبری یاد می‌کند. در فهرست کتابخانه انجمن ترقی اردو (پاکستان) تالیف سر فراز علی (ص33) دو نسخه از رساله توبه از ابوالحسن خرقانی یاد شده و دور نیست همین نسخه حاضر باشد. در آغاز دیباچه آن آمده: «این نسخه من تصنیف شیخ ابوالحسن خرقانی در بیان توبه و ارادت و ذکر و عبادت و مقراض و کلاه و خرقه پوشیدن و میان بستن و سجاده گستردن و قندیل و زنبیل و جاروب و کشکول گردانیدن و خدمت کردن و تکبیر گفتن». این رساله در 9 «باب» است: باب 1-8 در شرح ارادات و توبه و دیگر عناوین یاد شده در دیباچه و باب نهم در بیان 44 مقام فقر. مؤلف برخی از مطالب خویش را به گونه سؤال و جواب بیان می‌دارد. در باب نهم رساله چنین آرد: «پس بنابراین بعضی از جهال عوام ناس که مثل بهائم هستند ... و می‌خواهند امر معاش بگذرانند و تکدی کنند و تن به کار ندهند و از شریعت غراء ... بیرون هستند اینها اراذل ناس هستند و فقیر نیستند بل که سائل به کف هستند».