حاشیة حاشیة الدوانی القدیمة علی شرح التجرید

● حاشیة حاشیة الدوانی القدیمة علی شرح التجرید / کلام و اعتقادات / عربی ḥāšīyat-u ḥāšīyat-id dawwānī-l qadīma ‘alā š.-it tajrīd محقق خوانساری، حسین بن محمد، 1016-1099قمری mohaqqeq-e xānsārī, hoseyn ebn-e mohammad (1608 - 1688) وابسته به: حاشیة القدیمة علی شرح التجرید = حاشیة شرح تجرید؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908) تاریخ تألیف: پنج‌شنبه 15 ربیع الثانی 1064ق آقا حسین خوانساری دو حاشیه بر حواشی دوانی بر شرح قوشچی نوشته: یکی حاشیه‌ای بزرگ که به نوشته میرزا عبدالله افندی سودمندترین و دقیق‌ترین حواشی تجرید است و در 15 ربیع الثانی 1064 از آن فارغ شده (الذریعه 68/6)؛ حاشیه‌ای دیگر که آن را ناتمام گذارده و (به نوشته ریاض العلماء) تنها بر اوائل شرح تجرید و برخی دیگر از مواضع پراکنده آن است. کتابی که در دست معرفی است حاشیه‌ای است از آقا حسین خوانساری بر حاشیه قدیم دوانی و حواشی فاضل باغنوی بر حاشیه دوانی تا پایان مقصد اول. وی از حاشیه جدید دوانی نیز نقل کرده است و از دوانی با عنوان «محقق» یاد می‌کند و همچنین از یکی از محشی‌ها با رمز «م ن» یاد می‌کند و از سید سند، «کما اشار الیه فی الحاشیه السالفة و صرح به فی الجديدة». آغاز: الحمدلله رب العالمین ... قوله اما بعد حمد واجب الوجود. لا یبعدان یقال فی ترک الموصوف ایماء لطیف، الی آخر الحاشیه. یمکن توجیه هذه الحاشیه بوجوه. اذا یمکن ان یکون المراد بترک الموصوف ترکه مطلقا سواء کان مع ذکر الصفة او ... ان یکون ما ذکره الی آخر الحاشیة ادلة ثلثة علی هذا المدعی انجام: قال الشارح فالفعل الصادر عن الاجزاء ... هذا ناظر الی الاعتبار الاول من الاعتبارین الذین ذکرهما و یمکن ... بان یقال البرودة مقارنة لمعلول السقمونیا الذی هو اسهال الصفراء فیثبت علیها بالعرض [الذریعه: 68/6؛ معجم التراث الکلامی: 24/3]