حاشیة حاشیة الدوانی القديمة على شرح التجريد

● حاشیة حاشیة الدوانی القديمة على شرح التجريد / کلام و اعتقادات / عربی ḥāšīyat-u ḥāšīyat-id dawwānī-l qadīma ‘alā š.-it tajrīd استرآبادی صدری، جلال الدین، ق 10 قمری estarābādī sadrī, jalāl-od-dīn ( - 16c) وابسته به: حاشية القديمة على شرح التجريد = حاشية شرح تجرید؛ دوانی، محمد بن اسعد (830-908) حاشیه‌ای است به قول بر حاشیه قدیمه دوانی بر شرح جدید تجرید الاعتقاد، که در آن از حواشی صدر المحققین دشتکی و میر سید شریف جرجانی یاد شده و در چند جا از استادش با عنوان «قال الاستاد مدظله» نقل قول می‌کند. آقا بزرگ تهرانی در الذریعه گفته است که عده‌ای معتقدند حاشیه صدری بهترین حاشیه بر حاشیه قدیم دوانی است. آغاز: نحمدک اللهم یا من نور قلوبنا بلوامع شرح تجریده عن المهية و لواحقها ... قال المصنف أما بعد حمد واجب الوجود على نعمائه أما هنا للاستيناف أى هو واقع في ابتداء الكلام من غير أن يكون ههنا مجمل هو يفصل له كما أن الواو يقع في الابتداء كثيراً انجام: تعبیر بوجه آخر كما ذكرنا ايضا فاندفع التدافع بخطه. [الذریعه: 68/6؛ معجم التراث الکلامی: 25/3؛ مرآت الکتب: 442/1]