چهل باب

چهل «باب» کوتاه است در مسائل اخلاقی با شواهدی شعری و آوردن یک حکایت یا چندین حکایت در هر باب: 1. عبادت؛ 2. اخلاص؛ 3. تضرع؛ 4. شکر؛ 5. صبر؛ 6. رضا؛ 7. توکل؛ 8. حیا؛ 9. عفت؛ 10. ادب؛ 11. علو همت؛ 12. عزم؛ 13. جد و جهد؛ 14. ثبات و استقامت؛ 15. عدالت؛ 16. عفو؛ 17. حلم؛ 18. خلق و رفق؛ 19. شفقت؛ 20. خیرات و مبرات؛ 21. سخا و احسان؛ 22. تواضع؛ 23. امانت و دیانت؛ 24. وفای به عهد؛ 25. صدق؛ 26. انجام حاجات؛ 27. تأنّی و تأمل؛ 28. مشاورت و تدبیر؛ 29. حزم و دوراندیشی؛ 30. شجاعت؛ 31. غیرت؛ 32. سیاست؛ 33. تیقظ و خبرت؛ 34. فراست؛ 35. کتمان اسرار؛ 36. اغتنام فرصت و طلب نیکنامی؛ 37. رعایت حقوق دیگران؛ 38. مصاحبت با اخیار؛ 39. دفع اشرار؛ 40. تربیت خدم و حشم. مؤلف در چندین موضع از کتاب به نام معین الدین ابوالمحسن حاکم ولایت خراسان اشاره کرده است.