چاه وصال

● چاه وصال = لیلی و مجنون = مثنوی / شعر / فارسی čāh-e vesāl = leylī va majnūn = masnavī بخارائی سرهندی، احمد، ق12 قمری boxārā'ī sarhandī, aḥmad (- 18c) این مثنوی است حدود 225 بیت است. از آن است: الهی سینه ام را قفل واکن ×× دلو را همچو نی صاحب نوا کن آغاز: بیا ای ساقی سحر آفرینم (عشق آفرینم) ×× خط جام تو سر لوح جبینم / بیا ای دایر از تو محفل خاک ×× بلا گردان دورت دور افلاک انجام: جهان خرم شد از آب ضلالش (!) ×× ز چرخ آمد لقب «چاه وصالش» چاپ: تهران، 1354ق، سنگی، همراه چند کار دیگر از سرایندگان دیگر [فهرستواره منزوی 738/10]