نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کتاب‌شناختی اثر

چاره ساز

čāre-sāz
1 نسخه ثبت‌شده
دارای نسخه اصل (دستخط مؤلف)
مشاهده فهرست نسخه‌ها ↓
/w/20910
شناسه یکتا در پایگاه فهارس: #20910
تاریخ و سده تألیف: نامشخص
مأخذ فهرست‌نویسی: فنخا، ج 11، ص 233 تا 234
زبان و قالب: فارسی
رده‌های موضوعی: شرح حدیث
اهدا / به درخواست: ناصرالدین شاه قاجار
اثر مرتبط / وابسته به: نهج البلاغة؛ شریف الرضی، محمد بن حسین (359-406)

معرفی و مشخصات کتاب‌شناختی اثر (در مأخذ فنخا)

شرح و ترجمه کلمات قصار امیرالمومنین علی (ع) از نهج البلاغه. وی این کتاب را وقتی که رکن الدوله (که به گفته مؤلف: شخص سلطنت را والا گهر برادر است) والی بود برای ناصرالدین شاه نوشته و در مقدمه، سرگذشت و احوال خود و چند تن از خویشاوندان (از جمله برادر نابینایش به نام ملا عباس علی اعمی و پسرش عزیز الله که او نیز منشی و خوش‌نویس است) را آورده و پاره‌ای از نوشته‌ها و تألیفاتش را (و از آن جمله ترجمه مجلد اول از شرح ترکی مثنوی که آن را به نام اتابک، اتابکیه اقدسیه: نام داده) و نیز خدمات خود و خانواده‌اش را می‌شمارد و در جایی دیگر از مقدمه کتاب می‌گوید: «امسال ده و اند از قرن دوم ناصری می‌گذرد». در پایان نیز سخن درباره احوال خویش می‌دارد و قطعه‌ای از چهار مقاله درباره دبیری می‌آورد و با مدح ناصرالدین شاه، کتاب را پایان می‌دهد.

متن فنخا

● چاره ساز / شرح حدیث / فارسی čāre-sāz عنوان نگار، تقی بن محمد، ق 14 قمری ‘onvān-negār, taqī ebn-e mohammad (- 20c) وابسته به: نهج البلاغة؛ شریف الرضی، محمد بن حسین (359-406) اهداء به: ناصرالدین شاه قاجار شرح و ترجمه کلمات قصار امیرالمومنین علی (ع) از نهج البلاغه. وی این کتاب را وقتی که رکن الدوله (که به گفته مؤلف: شخص سلطنت را والا گهر برادر است) والی بود برای ناصرالدین شاه نوشته و در مقدمه، سرگذشت و احوال خود و چند تن از خویشاوندان (از جمله برادر نابینایش به نام ملا عباس علی اعمی و پسرش عزیز الله که او نیز منشی و خوش‌نویس است) را آورده و پاره‌ای از نوشته‌ها و تألیفاتش را (و از آن جمله ترجمه مجلد اول از شرح ترکی مثنوی که آن را به نام اتابک، اتابکیه اقدسیه: نام داده) و نیز خدمات خود و خانواده‌اش را می‌شمارد و در جایی دیگر از مقدمه کتاب می‌گوید: «امسال ده و اند از قرن دوم ناصری می‌گذرد». در پایان نیز سخن درباره احوال خویش می‌دارد و قطعه‌ای از چهار مقاله درباره دبیری می‌آورد و با مدح ناصرالدین شاه، کتاب را پایان می‌دهد.

نسخه‌های خطی این اثر

1 نسخه