جنگ

● جنگ / گوناگون / فارسی jong ابوطالب بن محمد ربیع، قرن 14 قمری abū-tāleb ebn-e mohammad rabī‘ مؤلف به جنگی برخورده که مشتمل بر همه مواعظ و نصایح و حکم و حکایات غریبه و روایات عجیبه بوده است و از هند به تهران آورده بودند. ولی فرسودگی نسخه از یک طرف و آزار موریانه از طرف دیگر باعث شده تا وی نسخه‌ای از آن را جهت خود استنساخ نماید و در روز یک شنبه 9 رمضان 1300ق از کتابت آن فارغ شده است، این عناوین در نسخه دیده می‌شود: مقدمه‌ای در تعریف علم و مذمت جهل؛ نظم چهل حدیث از حسین بن عبدالعلی متخلص به فیضی برگرفته از کتاب در بحر المناقب علی بن ابراهیم مشهور به برهان الدین بغدادی، سرآغاز: ای ذات تو از وصف زبانها برتر ×× ز ادراک یقینها و گمانها برتر؛ نظم چهل حدیث از نورالدین عبدالرحمن جامی، با سرآغاز: صحیح ترین حدیثی که راویان مجالس دین و محدثان مدارس یقین؛ برخی فوائد به نقل از کشکول شیخ بهائی؛ فصولی در ذکر مقالات فلاسفه و ذکر فرق؛ خاتمه‌ای در بیان حسن عقیدت اصحاب ارادت و معرفت ماهیت ارباب عصمت، سرآغاز: هر دل که به انوار الهی خاص است ×× در بحر محبت نظرش غواص است؛ در پایان مثنوی توحیدیه‌ای با تخلص «واصف» بعضی نکته‌های غریب به نقل از نگارستان؛ فصولی اخلاقی در سلوک با مردم و اهل مدینه همچو سفینه، صفات عفو و عقوبت و توبه، حلم، تواضع، وفا، صبر، شکر، رضا و خشنودی، غضب، طعام، مثلها؛ فصلی در بیان مساوات کلمه طیبه و حروف آن با عدد حروف اسم مبارک حضرت رسالت و امیرالمؤمنین و ائمه (ع).