جزایر

● جزایر / کیمیا، شعر / فارسی jazāyer نورعلیشاه، محمد علی بن عبدالحسین، 1160؟ - 1212 قمری nūr-'alī-šāh, mohammad 'alī ebn-e 'abd-ol-hoseyn (1747 - 1798) منظومه مفصلی است در مسایل علم کیمیا. در برخی منابع از مظفر علیشاه دانسته شده و سرآغاز آن همانند است. نام کتاب در آغاز عنوان و در خود رساله آمده و از نور علی و جنات الوصال او و از پور شارق در آن یاد شده است. چنین است گزیده عنوان‌ها: ماء معشر خاصه و عامه، خواص ماء معشر عامه، خواص ماء معشر مکتوم، مزاج ارکان ثلثه، نرم نمودن سلاله طین، امراض زحل، کبریت عوام، حکمت انسان، انقلاب حجر بهفت حجر، ماء الهی، مادة القوم، مفتاح روغن کردن املاح، میزان شمسی، شد وصل حکیم، دهن عقاب بطریق آقا محمد بید آبادی، علم میزان، ماء مری، ترزیق قمر، ترزین دیگر، تحمیر اسرب بزاج، اسرب که همان ذهب عامه است، زحل، توتیا و زاج، زيبق محمر، ارض فلاسفه، ساختن زحل، عهد زيبق، تحمير حديد، اکلیل، تلیین حدید، سراج صنعت، سراج حكما، تطهير زیبق، مرقشیشای ذهبی، اکلیل حجری، مناحل حكما، ملونات قمر، زنگار، ملينات ذهب، ملينات قمر، تقليب اجساد، طین صنعت، مفتاح اعظم، ارض سائله، تدابیر نفس، تدبیر روح، مفتاح اعظم، دو مفتاح دیگر از زیبق، فضله انسان، عمل مفتاح، راه قمری، انثی و ذکر، عقد زیبق، احوال قمر، تفکر و تکرار در صنعت. آغاز: هو الله تعالی این رساله مسمی است بجزایر من تأليف قطب الاقطاب مرحوم نورعلیشاه بسمله اول دفتر بنام آنکسی×× که چه من آشفته دل دارد بسی / همچو من شوریده بی خانمان×× بنده ها دارد در اطراف جهان [فهرستواره منزوی 3949/5؛ مکتبة امیرالمؤمنین 232/1]