اجتماع المحدث و الجنب و الميت على ماء لايفى الا لواحد

● اجتماع المحدث و الجنب و الميت على ماء لايفى الا لواحد / فقه / عربی ijtimā‘-ul muḥdaṯ wa-l junub wa-l mayyit ‘alā mā’-in lā-yafā illā li-wāḥid طباطبائی حائری، جعفر بن علی نقی، - 1321 قمری ṭabāṭabā’ī ḥā’erī, ja‘far ebn-e ‘alī naqī ( - 1903) رساله‌ای فقهی در حکم این که اگر یک میت و یک جنب و یک فردی که نیاز به وضو دارد، باشند و آب به مقدار استفاده یکی از اینها باشد، چه باید کرد و کدام در استفاده از آب مقدم است؟ آغاز: بسمله حمدله صلاة فيما اذا اجتمع ميت و جنب و محدث و معهم من الماء ما يكفى احدهم فالترجيح لاى منهم و التحقيق فيه يقتضى انجام: كما مرت الاشارة اليه فضلا عن الميل الى ترجيح الميت او الجزم به ولو فى الجملة فانه اجتهاد فى مقابل النص المعمول به و هو فى غير محله و الحمدلله وحده و الصلوة على افضل من وحده محمد و آله [دنا 226/1؛ الذريعة 251/10 و 30/11]