جام جهان نمای عباسی

● جام جهان نمای عباسی / طب / فارسی jām-e jahān-namā-ye ‘abbāsī ؟ کاشف یزدی، قاضی بن کاشف الدین محمد، - 1075 قمری kāšef-e yazdī, qāzī ebn-e kāšef-od-dīn mohammad (-1665) به دستور: شاه عباس اول 995-1037ق تاریخ تألیف: رجب 1037ق در منافع و مضار شراب و آداب نوشیدن آن و مرض‌هایی که از آشامیدن آن بروز می‌کند و درمان آنها در یک «مقدمه» و سی «باب» و یک «خاتمه». خود در دیباچه می‌گوید: «با اینکه تألیف رساله‌ای که محتوی بر منافع شراب باشد، با این دعاگو مناسبتی نداشت، اما امتثالا لامر المطاع ... هر نقشی که از عالم غیب منعکس شدی بر این اوراق نگاشتم و «جام جهان نمای عباسی» نام گذاشتم». او رساله‌ای درخواص چوب چینی و قهوه و چای نیز دارد. آغاز: بسمله صاف ترین صهبائی که از پرتو اشعه انوار آن دیده سلاطین اقلیم معرفت روشنایی پذیرد ... اما بعد بر متمکنان خمخانه تجرید و ساکنان میخانه توحید ... حرمت شراب ناب ... لایع و واضح است ... بنا بر این بندگان اشرف ... شاه عبای الحسینی الصفوی ... این بنده دعا گو قاضی بن کاشف الدین محمد را مأمور ساخته که رساله فارسی ... در منافع و آثار و قواعد آشامیدن و دفع مضار شراب ناب نویسم ... و آنچه در ین جام جهان نمای عباسی درج شده ببعضی دقایق و تجارب است انجام: این رساله مسمی بجام جهان نمای عباسی بتاریخ شهر رجب 1037 سمت اختتام پذیرفت و در ین هنگام یکی از شعرا در تاریخ اتمام این رباعی گفت: این جام که فرموده عباس شه است ×× هر قطره از او بعالمی فیض ده است / جستم ز خرد چوسال تاریخش گفت ×× از جام جهان نمای جمشید به است [الذریعه 301/5 و 309؛ فهرستواره منزوی 3389/5 و 3811/5؛ دنا 527/3]