جالیة الکدر باصحاب سید الملائک و البشر

● جالیة الکدر باصحاب سید الملائک و البشر = جالیة الکدر فی فضل اهل بدر / شعر / عربی jālīyat-ul kadar bi-aṣḥāb-i sayyid-il malā'ik wa-l bašar = jālīyat-ul kadar fī faḍl-i ahl-i badr برزنجی، جعفر بن حسن، - 1177 قمری barzanjī, ja‘far ebn-e ḥasan (- 1764) وابسته به: جالیة الکرب بأصحاب سید العجم و العرب؛ برزنجی، علی بن حسین (قرن 12) برادر ناظم، رساله‌ای به نثر به نام «جالیة الکرب» درباره اصحاب بدر واحد و تابعین و ائمه علیهم السلام نگاشته بود و ناظم در منظومه رائیه حاضر آن رساله را به نظم آورده و برای هر یک رمزی قرار داده است و مهاجرین را با حرف «م» و اوسیین را با رمز «او» و خزرجیین را با رمز «خ» و شهداء آنان را با رمز «ش» معین نموده است. ناظم، مفتی شافعی مدینه منوره و از سادات آنجا بوده است. او همچنین، زمانی امام مسجد نبوی (ص) بوده است. این منظومه شرح نیز شده و نام آن عرائس الواضحة الغرر و شارح آن عبدالهادی نجاالابیاری است. مسلم است که دو برادر به نام علی و جعفر بوده‌اند که یکی مؤلف «جالیة الکرب» است به نثر و دیگری شاعر منظوم آن؛ در این که کدام مؤلف کدامین اثر است روشن نیست. مرحوم آقابزرگ تهرانی نام شاعر را با استناد یادداشتی در یک نسخه خطی «علی بن حسن»، برادر «جعفر بن حسن» نام برده و افزوده است که قصیده جالیة الکدر بر اساس کتابی به نام جالیة الکرب برادر ناظم، سروده شده و به یک بیت از قصیده استناد کرده: «ساقی بواسقها النضیدة جعفر ×× صنو الذی اجنی جناها و اختبر / لیکن شارح قصیده». شیخ عبدالهادی آبیاری، در همین بیت مقصود مصراع اول را ناظم و مصراع دوم را برادر ناظم دانسته است. در هدیة العارفین نیز، قصیده‌ای در نظم اصحاب بدر به علی بن حسن برزنجی نسبت داده است. آغاز: بدریة وافت ببرهان بهر ×× احدیة فی سردها سر ظهر انجام: والآل والصحب الضراغم فی الوغا ×× صید المآثر و المشاهد والظفر. [دنا 520/3 و 521؛ ایضاح المکنون 349/1؛ الذریعه 21/5-22؛ معجم المطبوعات 549/1؛ ریحانة الأدب 245/1 و 549؛ معجم المؤلفین 137/3 و 61/7؛ هدیة العارفین 255/1 و 77؛ سلک الدرر فی اعیان القرن الثانی عشر 9/2]