تهذیب الأنساب و نهاية الأعقاب

● تهذیب الأنساب و نهاية الأعقاب / انساب / عربی tahḏīb-ul ansāb wa nihāyat-ul a‘qāb حسینی علوی، محمد بن محمد، - 437 قمری hoseynī ‘alavī, mohammad ebn-e mohammad (- 1046) اثر مفصل عبیدلی در انساب در اختیار شاگردش عمری بوده و در تألیف المجدی از آن بهره جسته است. تهذیب الأنساب از نخستین و بهترین کتاب‌هایی است که در علم نسب تألیف شده و به دست ما رسیده است. این کتاب منبع اصلی نگارش‌های بعدی در این رشته بوده و اطلاعات و معلومات ارزنده فراوانی در نسب دارد. مؤلف در مقام اثبات اتصال سادات موجود در عصرش و تصحیح نسبت آنان بوده و بدین جهت به ذکر افرادی از سادات و اولاد و ذریه پیامبر اکرم (ص) پرداخته که دارای اولاد بودهاند و از آوردن اسامی افراد بلاعقب خودداری کرده است. همچنین شرح حال مفصلی از افراد به دست نداده، زیرا در کتاب‌های انساب بنا بر بیان ترجمه افراد نبوده و همت مؤلفان بیان فروعات و مشجرات و انساب است. برخی از ابواب کتاب: باب فی بیان طبقات النسب، باب نسب رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم، باب جمهره نسب النبی صلی الله علیه وآله و من یلقاه من قریش و غیر هم، باب ذکر ولد رسول الله (ص)، اولاد الحسین الشهید (ع)، اولاد موسی الکاظم (ع)، اولاد جعفر الصادق، اولاد زین العابدین، اولاد محمد الحنیفه ابن علی بن ابی طالب، اولاد العباس الشهید (ع)، اولاد عمر بن علی بن ابی طالب، اولاد جعفر الطیار. [تاریخ نگارش‌های عربی 396/1؛ تهذیب الأنساب و نهایة الأعقاب، مقدمه محمد کاظم محمودی؛ الذریعه 508/4-509؛ فهرس المخطوطات المصورة (مهد المخطوطات العربیة)، الجزء الثانی التاریخ 120/3]