توحید

● توحید = وحدت عالم و معلوم = توحید کثیر / فلسفه / فارسی towhīd = vahdat-e ‘ālem va ma‘lūm = towhīd-e kasīr بابا افضل کاشانی، محمد بن حسین، - 667؟ قمری bābā afzal-e kāšānī, mohammad ebn-e hoseyn (- 1269) فایده فلسفی کوتاهی است درباره توحید و این که مرتبه نهایی توحید اذعان بدین است که در موجود مطلق عالم و معلوم یکی است. آغاز: بدان که لفظ توحید را چون مترجم کنند بلغت دری، کنی یکی کردن بود، و شامل بود هم مر آن چیزها را ... انجام: و این یقین مشاهده شد آغاز و انجام وجود برخاست و بی آغاز و بی انجام ماند و الله اعلم، الیه یرجع الامر کله چاپ: مصنفات افضل الدین محمد مرقی کاشانی، به تصحیح مجتبی مینوی و یحیی مهدوی (تهران، خوارزمی: 1366 (چاپ دوم)) (619-621) [دنا 392/3 (10 نسخه)؛ نسخه‌های منزوی 865]