تنزیه الانبیاء

● تنزیه الانبیاء / کلام و اعتقادات / عربی tanzīh-ul anbīyā’ حسینی استرآبادی، عبدالوهاب بن علی، ق 9 قمری hoseynī estarābādī, ‘abd-ol-vahhāb ebn-e ‘alī (- 15c) وابسته به: تنزیه الانبیاء؛ علم الهدی، علی بن حسین (355- 436ق) اهداء به: سلطان بدیع الزمان میرزا مؤلف این کتاب را زبده و خلاصه و تتمیم و توضیح تنزیه الانبیاء شریف مرتضی قرار داده ولی مبحث تنزیه الائمه را ننگاشته است. سید خوانساری این کتاب را دیده و مظنوناً مؤلفش را امیر عبدالوهاب حسینی استرآبادی شارح فصول نصیریه و پدر امیر نظام الدین عبدالحی دانسته، مؤلف متصدی قضاء گرگان بوده و از مشایخ مفسر زواری است. آغاز: الحمدلله الذی خلق الانسان علمه البیان و اوجد لهم ما يبصرهم من بديع الزمان و عجیب الشان ... و بعد فيقول المفتقر الى الله الغنی عبد الوهاب بن علی الحسینی جعل الله عنده خير انجام: فاعمل به علی مقتضى الحديث المروى عن النبی (ص) انه قال اذا جاءكم عنى حديث فاعرضوه على كتاب الله فما وافقه فاقيلوه و ما خالفه فاضربوا به عرض الحایط [روضات الجنات ص 351؛ الذریعة 456/4 رقم 1533؛ دنا 362/3]