تنبیه العلماء

● تنبیه العلماء / عرفان و تصوف / فارسی tanbīh-ol ‘olamā’ خواجگی کاسانی، احمد بن جلال الدین، - 949 قمری xājegī kāsānī, ahmad ebn-e jalāl-od-dīn (- 1543) مؤلف در سبب نگارش می‌گوید: بعضی از فقیهان این روزگار که معرفتی به صوفیان ندارند: «مرغی که ندارد خبراز آب زلال ×× منقار در آب شور دارد همه سال» ... بنابر این به خاطر رسید که کلماتی چند از احوال و اوضاع ایشان نویسد: «ای بی خبر بکوش که صاحب خبر (نظر) شوی ...» خدا را بر آن بنده بخشایش است که از خلق از وجودش در آسایش است. العارف یکفیه الاشاره. (احمد منزوی) آغاز: الحمد لله الذی جعلنا من امت محمد (ص) پیشوایانی که ره بین آمدند ... اما بعد سبب تألیف این نسخه آن بود ... [دنا 348/3؛ فهرستواره منزوی 401/6]