تمام الفصيح

● تمام الفصيح = تمام فصيح الكلام / لغت / عربی tamām-ul faṣīḥ = tamām-u faṣīḥ-il kalām رازی، احمد بن فارس، 326؟ - 395؟ قمری rāzī, aḥmad ebn-e fāres (939 - 1006) وابسته به: الفصيح = اختيار فصيح الكلام؛ ثعلب، احمد بن يحيى (291-200) تاریخ تألیف: رمضان 393ق کلمات فصیحه‌ای را که عرب استعمال کرده به ترتیب ابواب صرفی ذکر کرده و در پایان تصریح می‌کند: این کلمات را که ابوالعباس ثعلب (در فصیح خود) نیاورده، به جهت اختصار بوده نه اینکه از وی فوت شده باشد. بنابراین رساله حاضر در واقع تکمله‌ای بر فصیح ثعلب می‌باشد. آغاز: بسمله. نقلت من خط ابى الحسين احمد بن فارس مصنف الكتاب، الحمد لله و به نستعين و صلى الله على محمد و آله اجمعين. قال احمد بن فارس هذا كتاب تمام فصيح الكلام و اوله باب فعلت بفتح العين تقول عتبت ... انجام: الفت فيه على اختصارى له كتاباً جامعاً و قد شهر و بالله التوفيق و صلى الله على محمد و على آله اجمعين و كتب احمد بن فارس بن زكريا بخطه فى شهر رمضان سنة ثلاث و تسعين و ثلاث مائة بالمحمدية. چاپ: بغداد، ضمن رسائل فى النحو و اللغة، تحقیق مصطفی جواد و یوسف یعقوب مسکونی، الکتاب الحادی عشر، 1969م؛ در مجله المجمع العلمى العراق، جلد21، محقق: ابراهیم السامرائى، 160-195صف 1390ق. [کشف الظنون 1272/2-1274؛ الاعلام زرکلی 193/1؛ ذخائر التراث العربی اسلامی 199/1؛ دنا 311/3]