تفسیر القرآن الکریم

● تفسیر القرآن الکریم / تفسیر / عربی tafsīr-ul qur'ān-il karīm صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم، 979 - 1050 قمری sadr-od-dīn-e šīrāzī, mohammad ebn-e ebrāhīm (1572 - 1641) تفسیری فلسفی است بر بعضی آیات و سور قرآن کریم، از اول قرآن آغاز شده و آیاتی از سوره بقره، آیة الکرسی، آیه نور، سوره سجده و یس، واقعه، حدید، جمعه، طارق و اعلی و زلزلة و آیه «و ترى الجبال» ... را در بر می‌گیرد. گرچه نسخه‌ها دارای تفاوت‌هایی است. برخی نسخه‌های این تفسیر به صورت جداگانه برای هر سوره در فهرست‌ها و این مجموعه معرفی شده‌اند. آغاز: سورة الفاتحة الكتاب المسمى بام القرآن لاحتوائها على مجامع المعانى التى فى القرآن و سورة الكنز و العافية و سورة الحمد و المثانى ... چاپ: تحقیق شیخ محمد جعفر شمس الدین، بیروت، دارالتعارف للمطبوعات، 1419ق، با تعلیقات مولی علی نوری [الذریعة 340/4 و 278/4 و 279؛ کتابشناسی جامع ملاصدرا 37؛ دنا 179/3 (16 نسخه)]