تفسیر القرآن العظیم

● تفسیر القرآن العظیم = تفسیر ابن کثیر / تفسیر / عربی tafsīr-ul qur'ān-il 'azīm = tafsīr-e ebn-e kasīr ابن کثیر، اسماعیل بن عمر، 700 - 774 قمری ebn-e kasīr, esmā'īl ebn-e 'omar (1301 - 1373) این تفسیر از مشهورترین تفاسیر نقلی اهل سنت است که پس از «جامع البیان فی تفسیر القرآن» محمد بن جریر طبری (-310 هـ.ق.) نگاشته شده است. به گفته شوکانی اگر از همه تفاسیر بهتر نباشد لااقل از بهترین تفاسیر می‌باشد. روش مؤلف در این اثر، تفسیر قرآن با خود قرآن، پس از آن با حدیث و بعد آوردن اقوال صحابه و نظرات دیگر عالمان است. ابن کثیر ذیل آیات احکام به مباحث فقهی و بررسی اقوال علما نیز می‌پردازد و از آوردن اخبار ضعیف سخت بیزار و آن را خطرآفرین می‌داند. چاپ: در حاشیه فتح البيان فی مقاصد القرآن لصدیق حسن خان، 1302ق؛ مصر، مطبعة مصطفى محمد، ج1-4، 1356ق چاپ شده. [دنا 173/3] شرح و حواشی: 1- البدر المنير الملخص من تفسير ابن كثير؛ کازرونی، عفیف بن سعید (-8)