الاجازة للشاه محمود خلیفه

● الاجازة للشاه محمود خلیفه / اجازات / عربی ijāzat-un li-š-šāh maḥmūd xalīfa قطیفی بحرانی، ابراهیم بن سلیمان، - 950؟ قمری qatīfī bahrānī, ebrāhīm ebn-e soleymān ( - 1544) اجازه‌ای مشتمل بر سه «فایده» و یک خاتمه: الفایدة الاولی، الاجازة لایفید العمل لان المجاز قد یشتمل علی راجح و مرجوح؛ الفایدة الثانیة، لابد فی نقل الروایة من صحة الکتاب و من غلطه اذا لم یکن مقروءاً بعینه؛ الفایدة الثالثة، رویت عن جماعة ثقات اوثقهم شیخی الشیخ ابرهیم بن الحسن الوراق؛ خاتمة، قد نظرت فلم اجد الا الله نافعا و ضارا. آغاز اجازه: الحمدلله رب العالمین و صلوته و سلامه عباده المصطفین خصوصاً صفوة الکونین ... و بعد فیقول اخفض الخلایق عملاً ... ابرهیم بن سلیمان انی لما نظرت بعین البصیرة فوجدت اکثر المتخلین للشریعة المصطفویة بین مدع لا علم له ... انجام اجازه: و العذر فی الاختصار فعسی ان یتدارک التطویل بعد زمان غیر طویل چاپ: ضمن اجازات بحار الانوار (ج108: 85-88)