تشريح

● تشريح / طب / فارسی tašrīh عماد الدين شیرازی، محمود بن مسعود، - 984 ؟ قمری 'emād-od-dīn-e šīrāzī, mahmūd ebn-e mas'ūd ( - 1577) در تشریح اعضاء و جوارح انسانی در هفت «جزء»: (به ترتیب اجزای بدن و مشتمل بر اجزای ظاهری و باطنی که اول ظاهر پس از آن باطن بیان می‌شود) مشتمل بر: اعضای سر، گردن، عظام، شکم و عضلات و احشاء، دو دست، دو پا، بعضی مرکبات و مفردات که در اجزاء پیش نیامده؛ و هر جزء دارای خطبه و دیباچه مخصوص می‌باشد و گویا در مشهد مقدس در آغاز قرن دهم تألیف شده است. (احمد اشکوری) آغاز: حمدا يليق بساحة جنابك و يستفيق مساحة حسابك، لك يا من خلقتنا فرزقنا لاكتساب الحقايق ... و بعد پوشیده نماند که فن تشریح با وجود کثرت تصانیف که فن تشریح با وجود کثرت تصانیف و وفور تألیف در او چنان نیست که حقایق او معلوم ... باشد انجام: و اما وجه دیگر را خدای تعالی و حضرت رسول و معصومین و غیره میدانند. قال الله تعالی و ما اوتيتم من العلم الا قليلا و من الله الاستمداد فی المبداء و المعاد، و صلى الله على محمد و آله قد تم الکتاب [فهرستواره منزوی 5: 3374، ناشناس]