التشجيرات

● التشجيرات / تجوید / عربی at-tašjīrāt سبزواری، زین العابدین بن محمد علی، ق13 قمری sabzevārī, zayn-ol-‘ābedīn ebn-e mohammad ‘alī ( - 19c) تاریخ تألیف: 2 جمادی الثانی 1267ق رساله مختصری است به صورت مشجر در اصول علم قرائت به مذهب عاصم بن ابی النجود کوفی که بعد از نگارش دو کتاب دیگرش به نام‌های «تذکرة القراء» و «فواید التجوید» در دوازده «باب» و یک «خاتمه» نگاشته است: باب 1. الاضراس؛ 2. مخارج الحروف؛ 3. صفات الحروف؛ 4. تفخيم اللامات و الراءات و ترقيقهما؛ 5. احکام نون الساكنة و التنوين عند حروف الهجاء؛ 6. احکام الميم الساكنة عند حروف الهجاء؛ 7. احکام الادغام و هو علی ضربین کبیر و صغیر؛ 8 بیان ادغام لام التعريف و اظهارها عند حروف الهجاء؛ 9. بیان احکام هاء الکنایة؛ 10. المد و القصر؛ 11. احکام الوقف و اقسامه و انواعه؛ 12. التعوذ و البسملة؛ خاتمة فی التکبیر فی قراءة ابن کثیر. ترجمه رساله توسط مؤلف ــ به امر سید اسدالله بن حجةالاسلام اصفهانی ــ با عنوان «مشجر» فی التجوید بارها به همراه قرآن رحلی از جمله سال 1286ق چاپ سنگی شده است. آغاز: الحمدلله المتوحد بالعظمة و الجلال المتفرد بالقدرة و الکمال المتفضل بالمنحة و النوال الذی اذا أراد بقوم سوء فلا مرد له ... انجام: یکبر بخلاف عنه من آخر و الضحی و قیل من آخر و الليل و لفظه الله اکبر و قیل لا اله الا الله و الله اکبر [دنا 1183/2 (5 نسخه)]