تسلیة الاحبة

● تسلیة الاحبة = تسلیة المصیبة / اخلاق / فارسی taslīyat-ol ahebba = taslīyat-ol mosība برغانی، محمد هاشم بن هدایت، – 1269 قمری boraqānī, mohammad hāšem ebn-e hedāyat ( - 1853) مؤلف، فرزندی به نام محمد علی داشته که در سال 1242ق در کودکی به مرض آبله می‌میرد و او در این مصیبت بسیار افسرده گردید، برای تسلیت خواطر این کتاب را از روی کتاب «تسلیة الفؤاد» شهید دوم با افزودگی‌هایی که لازم بود تألیف نمود. دارای یک «مقدمه» و هفت «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه: در بندگی اله و رضا و تسلیم؛ باب 1. حسن بلایا و ثواب و عوض آنها؛ 2. صبر و شکیبائی و آنچه مناسب آن است؛ 3. رضا؛ 4. اموری که موجب رضای رب الارباب می‌شود؛ 5. چیزهایی که منافی رضا و صبر است؛ 6. اموری که منافی صبر و رضا نیست؛ 7. مجملی از احوال اطفال شیعیان پس از مرگشان؛ خاتمه: در حسن تعزیت و تسلیت. آغاز: حمد و سپاس نامتناهی از برای جناب اقدس الهی است که اوست مبدع مخلوقات و مالک موت و حیات انجام: و دعای درماندگان مستجاب تر است، و الحمدلله أولا و آخراً و ظاهراً و باطناً و علی محمد و آله التحية و الثناء. [فهرستواره منزوی 394/6؛ دنا 1175/2]