تذکره دزفول

● تذکره دزفول / تراجم / فارسی tazkere-ye dezfūl طبیب دزفولی، علی بن مرتضی، ق12 قمری tabīb-e dezfūlī, ‘alī ebn-e morteza (- 18c) تاریخ و تذکره شهر دزفول است، کتابی است در نوع خود لطیف دارای آیات و احادیث در مواعظ و نصایح؛ در یک «مقدمه»، سه «باب» و یک «خاتمه»: مقدمه: در ترغیب و ترهیب از کافران؛ باب 1. بیان حال سکنه دزفول در ایام سابق؛ باب 2. ظهور مفاسد در خلق مردم دزفول؛ باب 3. بیان سبب چشیدن مردم شراب تلخ و شور را. (سید محمود مرعشی) آغاز: الحمد لله الذی جعل الشکر سبباً لدوام النعم و صیر الکفران موجباً لانزال النقم و الصلاة و السلام علی محمد و آله الذین بهم رفع عنا العذاب و السقم، أما بعد ... غرض از ایراد این رساله ساکنانش بانواع خطرات ذاتی و عرضی محفوظ بوده. چاپ: با تصحیح و تحشیه دکتر منصور رستگار فسایی توسط انتشارات نوید شیراز بچاپ رسیده است [فهرستواره منزوی 1870/3؛ مشترک پاکستان 337/10؛ الذریعة 105/1 و 137/9 و 32/4-33؛ تاریخ تذکره‌های فارسی 225/1؛ دنا 1065/2 (13 نسخه)]