تذکره خیر البیان

● تذکره خیر البیان / تاریخ / فارسی tazkere-ye xayr-ol bayān سیستانی، شاه حسین بن غیاث الدین محمود، 978ق 11 قمری sīstānī, šāh hoseyn ebn-e qīyās-od-dīn mahmūd (1571-17c) اهدا به: شاه عباس صفوی (995-1037ق) تاریخ تألیف: 1016 تمام کرده و کامل کرده در 1035-1036ق تذکره عمومی است، دارای یک «مقدمه»، دو «فصل» و «خاتمه» و «ختم الخاتمه»: مقدمه در تاریخ پیغمبر اسلام و احوال دوازده امام و تاریخ صفویه؛ فصل 1. ذکر شعرای قدیم؛ فصل 2. احوال شعرای جدید، دارای چهار «اصل»؛ خاتمه در تراجم شعرای درباری؛ ختم خاتمه در ذکر علماء. در ختم خاتمه جمعی از دانشمندان را که شعر نیز می‌سروده‌اند یاد می‌کند و در پایان، رساله ظفرنامه بزرگمهر را به فارسی آورده است. آغاز: بسمله شکر توفیق شکر گزاری حمد یکتائی است که تشنگان بادیه اعتقاد اسیر خصمه آب حیات معرفت رسانیده ... (پس از چند صفحه دیباچه) و بعد این تذکره مشتمل است بر مقدمه و هر دو فصل و خاتمه. انجام: به جز نیکی چونام کس نبردم ×× از آن خیر البیانش نام کردم / به تاریخی که اتمامش دل آسود ×× که از هجرت هزار و شانزده بود / بحمدالله که این کلک سبک سیر ×× رقم پرداز شد برتم بالخیر [تاریخ تذکره‌های فارسی 605/1؛ دنا 1065/2]