تذکرة الاولیای منظوم

● تذکرة الاولیای منظوم = ذکر حال اولیا / عرفان و تصوف، شعر، تراجم / فارسی tazkerat-ol owlīyā-ye manzūm = zekr-e hāl-e owlīyā از ناشناس. از گروه نعمت اللهی، قرن 13ق. آغاز می‌شود با ستایش حضرت علی (ع) و اظهار اشتیاق ظهور مهدی (ع). نگارنده سپس می‌گوید: این بیان «ذکر حال اولیا» است ×× «کنز ولایت» طالبان را در گشاست ... بلبل نظقم دگر دستان سرا ×× گشت از «ذکر حال اولیا». وی از برخوردهای روزگار خود یاد می‌کند: رو خبر کن قشریان بی حضور ... شیخ و قاضی و مدرس شان تمام ×× مفتیان و پیشوایان عوام. زندگی‌نامه پیران است، در حدود 2668 بیت، با حضرت علی (ع) آغاز می‌شود و به تفصیل در‌باه خلافت و ولایت سخن می‌گوید. سپس: بایزید بسطامی، معروف کرخی، شیخ سری سقطی، جنید بغدادی، بوعلی رودباری، بوعلی کاتب، ابوعرفان، ابوالقاسم گرگان، نساج، احمد غزالی، ابوالفضل، ابوالبرکات، ابوسعید، ابومدین، جمال الدین کوفی، صالح بربری، عبدالله یافعی، شاه نعمت الله کرمانی، سید نورالدین حضرمی، سید خلیل الله ... با سربندهایی به نظم: این بود احوال «سلطان بایزید» ×× که از تحیر است وصف او مزید / این بیان از «شیخ معروف» آمده ×× آنکه هر سریش مکشوف آمده / بشنو از «شیخ سری» آن محترم ×× نکته ای ز اخلاق آن کان کرم / از «جنید» پاک بشنو شرح حال ×× تا شوی آگه از آن فرخنده فال / این بیان احوال آن «شیخ سقطی» است ×× که ز حقش تاج و رتبه مثنوی به انجام می‌رسد. (احمد منزوی) [دنا 1063/2]