تحيات المعصومين

● تحيات المعصومين / شعر / عربی taḥīyyāt-ul ma‘ṣūmīn رشتی اصفهانی، محسن بن محمد رفیع، ق13 قمری raštī esfahānī, mohsen ebn-e mohammad rafī‘ (-19c) تاریخ تألیف: دوشنبه 28 جمادی الثانی 1278ق اشعاری است بسیار سست و اکثراً مغلوط، در تحیت و مدح حضرات معصومین (ع)، مجموعاً هشتاد و هفت تحیت (قطعه)، پس از آن چهارده تحیت به نام چهارده معصوم به نثر عربی ساخته شده به روش صلوات خواجه نصیر الدین طوسی تا بر جنازه وی خوانده شوند. پس از هر تحیت ابیاتی با عنوان «ارشاد و تنبیه» و پس از آن ابیاتی با عنوان «تبر انامه» افزوده شده و ناظم خواسته تا تولی و تبری و پند و اندرز را یکجا در این اشعار عرضه کند. (سید احمد اشکوری) آغاز: الحمدلله الذی بنا و عمر طرح مزرعة قرى شهود بلاد الدنيا ... و بعد عرضه میدارد احقر بنده شرمنده ... ربنا صل على من هو للخلق مشيرا ×× و على من هو للدين أميناً و أميرا ... [دنا 1033/2]