تحفة الملوک

● تحفة الملوک / طب / فارسی tohfat-ol molūk متطبب اصفهانی، محمد بن عبدالله motatabbeb-e esfahānī, mohammad ebn-e ‘abd-ol-lāh وابسته به: الباه (رسالة فی ...)؛ رازی، محمد بن زکریا (251-313ق) این رساله ترجمه «الباه» رازی (-313ق) است که سیزده فصل است (نجم آبادی در سر گذشت ص 209 و مؤلفات ص 135) و نوزده فصل دارد و جز ترجمه‌ای است که بلوشه (128/2 ش 884/4) به نام «فوائد الاشیاء» یاد کرده است. دارای نوزده «فصل» است: 1. بیان ضررها که از کثرت مباشرت حادث شود؛ 2. تدارک ضرر قبل از استحکام آن؛ 3. اوقات مذموم و محمود عند المباشرت؛ 4. هیئت منافع که متضمن استعمال مباشرت بود؛ 5. اسباب علل که موجب نقصان باه و تدارک آن ...؛ 6. افزودن منی و گرم کردن آن و امداد اعضا ...؛ 7. سرعت انزال و عدم لذت و تدارک آن؛ 8. ذکر ادویه مفرده و اغذیه مقوی باه و مولد منی؛ 9. مفرحات و معاجین و ادویه مرکبه که تهیج باه کند و منی کند و منی افزاید؛ 10. ذکر حقن‌ها و شیاف‌ها که باعث باه و مقوی نعظ بود؛ 11. اطلیه و مروفات و مسوحات ملذذ جهت تقویت باه؛ 12. ذکر ادویه و آنچه نقص منی بوده و آن را بفسراند؛ 13. ذکر اشکال مذموم و محمود و مبانی که لایق این امر بود؛ 14. ذکر اطلیه ملذذ قضیب و آنچه مضیق گرداند؛ 15. بیان اشیای که بالخاصه تهیج باه کند؛ 16. ذکر اسباب و علامات منع حبک و تدبیر علاج آن؛ 17. استدلال بر وجود حبک و دفع ممانع آن؛ 18. منع حبک و تدبیر نسوان بعد از وضع و منع اسقاط؛ 19. تسهیل ولادت و اخراج مشیمه و جنین میته و ختم کتاب. [دنا 1002/2]