الاجازة

● الاجازة / اجازات / عربی al-ijāza جنابذی، محمد نبی بن محمد رحیم، ق 12 قمری jonābezī, mohammad nabī ebn-e mohammad rahīm ( - 18c) اجازه بسیار مفصل و مبسوطی است که برای یکی از شاگردان فاضل و مجتهد خویش نگاشته و متأسفانه با آن همه تمجید و تجلیل از مقام علمی او نامی از وی نبرده و جای اسم او سفید و نانویس است. جنابذی در این اجازه پس از ذکر نام سلسله مشایخ نظر مجاز را به چند وصیت و تذکر از جمله امامت جلب کرده است که به بخشی از آنها اشاره می‌شود: 1. غاية الاحتیاط فی الفتوی، 2. تقوی الله و العمل بما یقول و یرویه و الاجتناب عما ینا فیه، 3. تصحیح الغرض و اخلاص النیة و از همه مهم‌تر مبحث امامت است که بسیار تأکید کرده و گفته است: «و الامام اهم ما یهم بشانه و اولواالالباب ... انه قد علم کل من فتح عینیه بادین نظر ان الامامة لیست من الامور السهلة التی یکون للمکلف فیها التفصی عنها بحیث یمکن الخروج عنها ...»