تحفة المجالس

● تحفة المجالس / تاریخ معصومین / فارسی tohfat-ol majāles استرآبادی، سلطان محمد بن حسن، 895-952 قمری estarābādī, soltān mohammad ebn-e hasan (1490-1546) کتابی در سرگذشت پیامبر و امامان (ع) است، در یک «مقدمه» و چهارده «مقصد» و یک «خاتمه»: مقدمه در بیان معنای معجزه و هر مقصد برای یکی از امامان و معصومین چهارده‌گانه، و خاتمه در علائم ظهور. به گفته صاحب الذریعة مؤلف در این کتاب غث و سمین را به هم آمیخته است. در نسخه 4084 دانشگاه که در یک مقدمه و 2 مقصد و یک خاتمه است، مؤلف عبدالرحیم بن آقا حسین بن علی رضا خان بن میرزا شفیعا دانسته شده و در آغاز برابر با این نسخه است. آغاز: بسمله. نیکوترین ثنائی که قدسیان ملا اعلی و مقربان بارگاه دنی به زبان فصاحت مشحون و بیان بلاغت مضمون به آن متکلم گردند ... انجام: الاکتب الله له مائة الف حسنة وحط عنه مائة الف سيئة و رفع له مائة الف درجة و کانما اعتق مائة الف نسمة و حشر چاپ: دارالسلطنه تبریز، سنگی، 1274ق.، رحلی، 291ص، [الذریعه 465/3 و 466؛ فهرستواره منزوی 1579/3، 186/9؛ نسخه‌های منزوی 4429/6؛ مشار فارسی 1214/1 و 1215]